"Kiedy sen staje się rzeczywistością cz.2"

2. Rano wstałam około godz. 9.00. Rozciągnęłam się na łóżku, po czym popatrzyłam się na okno, przez które rozbłyskiwały się promyki słońca.

Uśmiechnęłam się.. łaał, pierwszy dzień w Londynie i już przywitało mnie słoneczko..

Postanowiłam wstać..

-Dobra Klaudia.. wstajemy, koniec wylegiwania.. -powiedziałam jeszcze trochę zaspanym głosem, po czym wstałam z łóżka, kierując się w stronę łazienki.

Po drodze wyjęłam z szafy koszulkę i rurki po czym powędrowałam do łazienki, gdzie spędziłam jakieś 40 minut.

Po wyjściu poszłam przygotować sobie śniadanie, które zaraz potem zjadłam..

-Dobra i co ja teraz mam tu robić... -pomyślałam siadając na kanapie. Po chwili sięgnęłam po pilota i włączyłam jakiś serial, nawet fajny..

I jak zawsze.. 10 minut miłego oglądania i... reklama..

Westchnęłam głośno i sięgnęłam po laptopa leżącego obok na stoliku.

Włączyłam go i pierwsze co zrobiłam to weszłam na Twittera i na oficjalny Fan Club One Direction, gdzie dowiedziałam się o... o tym, że chłopcy wybrali 5 dziewczyn, które będą mogły zostać ich kosmetyczką.!

-Rany Boskie Święte.!!!!!!!!!- krzyknęłam głośno i w tempie ekstremalnym weszłam na moją skrzynkę e-mailową.

Zanim kliknęłam przycisk „Zaloguj” zrobiłam znak krzyża i zaczęłam się modlić..

Gdy w końcu przycisnęłam klawisz Enter przełknęłam głośno ślinę i uciszyłam telewizor.. W domu zapadła taka cisza, że słyszałam własny pukanie serca.

I w tym momencie spuściłam głowę w dół, momentalnie napłynęły mi łzy do oczu, załamałam się..

Na mojej skrzynce widniała tylko jedna nowa wiadomość od jakiejś Directionerki, która napisała dość długą wiadomość, na której końcu był dodany jakiś filmik..

Przeczytałam całą wiadomość, w której było napisane, że dodaje bardzo fajne posty o nich, a zdjęcia są bardzo śliczne itp. itd. …

Postanowiłam nie oglądać już filmiku.. pewnie jakieś śmieszne momenty 1D, które na pewno teraz by mnie nie bawiły.

Zadzwoniłam do Natt. Żeby weszła na Skype-a , teraz tylko jej głos mógł mnie pocieszyć..

Przyjaciółka posłuchała mnie i po jakiś 6 minutach zadzwoniła do mnie.

-Włącz kamerkę... -mruknęłam podpierając dłonią głowę, która zniekształcała moje słowa..

-A co ty taka smutna.? -zapytała kumpela włączając kamerę.

Uśmiechnęłam się lekko widząc twarz dziewczyny.

-A nic ważnego.. nie będę pracować z chłopakami.. -powiedziałam sztucznie podnosząc kącik ust.

-Co?! Nie wiedzą kogo tracą! Ja im dam! -usłyszałam głos Ali wchodzącej do pokoju z paczką chipsów, siadającej obok Nataszy.

-E.. tam są lepsze.. -powiedziałam uśmiechając się. Nie chciałam, żeby dziewczyny widziały mnie tak smutną, choć już nie raz mnie widziały i to w gorszym stanie.

-Klaudia... jaja sobie robisz? -powiedziała Natka podnosząc teatralnie brwi.

-Przepraszam, zaraz wracam..-usłyszałam głos Alicji która wychodziła z pokoju z telefonem.

-Jaką macie tam pogodę w Polsce, bo mnie Londyn powitał słoneczkiem. -powiedziałam śmiejąc się.

-A u na....

-AAAA!!!!! Klaudia!! -usłyszałam pisk Alicji wchodzącej do pokoju z pełnym bananem na twarzy.

-Ej.! Próbuję się dowiedzieć jaka pogoda panuje w mojej ojczyźnie.. -powiedziałam tonem pełnym wyrzutów.

-Morda.! -machnęła ręką Ala i kazała mi słuchać uważnie – Dostałaś dzisiaj lub wczoraj wiadomość od Directionerki po angielsku?

-No a co.? -zapytałam bez entuzjazmu.

-A dostałaś wiadomość z wideo.? -spytała przyjaciółka jeszcze bardziej się uśmiechając.

-No, ale nie odczytałam, bo nie jestem w humorze... -mruknęłam znudzona.

-Kobieto.! Odtwórz ten filmik.! Sama zobaczysz.! -wykrzyknęła Alicja ciesząc się jak mała dziewczynka z nowej lalki Barbie.

-Mhm... -powiedziałam i weszłam na skrzynkę pocztową, po czym odnajdując wiadomość, odtworzyłam wideo, które wysłała mi ta dziewczyna.

Gdy wideo się zaczęło, usłyszałam głos, przy którym zawsze miałam dreszcze, otóż, był to głos..../ dokończę jutro, co myślicie nad tą częścią.? :)