"Kiedy sen staje się rzeczywistością cz.14"

14. Spojrzałam na Louisa i zaśmiałam się.

Znowu usłyszałam, jak ktoś do mnie dzwoni.

Pobiegłam po telefon i odebrałam.

-Halo.?

-Klaudia.? -Bo przeszukałem całe twoje podwórko i po prostu ich tu nie ma.. -usłyszałam głos Harrego.

-Przecież mówiłam im, żeby tyłka nie ruszały z stamtąd... -powiedziałam wkurzona.

„Chyba, że wjazd na chatę mi zrobiły.... Nie.. przecież dom jest zamknięty.. chyba, że..”

-Harry.. A wszystkie okna i drzwi są całe.? -zapytałam niepewnie.

-Taa...

-Dobra, to ja do nich zadzwonię, żeby czekały pod Big Benem, Okej.?

-Ok.. -powiedział loczek, zamykając drzwi od auta.

Po chwili rozłączyłam się i w momencie wystukałam numer Alicji.

-Gdzie ty cholero jesteś.?! -warknęłam do słuchawki po Polsku.

-Spokojnie..

-Jak spokojnie.?! Harry szuka was pod moim domem, ja się martwię.. a wy co.? Zwiedzać Londyn wam się zachciało.?! -wrzeszczałam wkurzona.

-Kaka.. opanuj hormony..-Alicja próbowała mnie uspokoić.

-Nie.! Zostaw moje hormony.! -na chwilę się przyciszyłam, bo ujrzałam miny chłopców. -Okej.. widzicie taka dużą wieżę z zegarem.? -powiedziałam zmęczonym tonem..

-Nie.. ślepe jesteśmy.. -mruknęła sarkastycznie Natasza, która przejęła telefon.

-Jedźcie tam i czekajcie na Harrego.. -wytłumaczyłam.

-Okej.. pa, do zobaczenia, robaczku.. -Natt posłała mi całuska w słuchawkę i rozłączyła się.

Była już godzina 18.00 i trochę zrobiło się chłodno.

-Ktoś jest głodny.? -postanowiłam zwabić chłopców do środka.

-Ja.! -odpowiedzieli chórkiem.

-Dobra, to ja was zawołam... -powiedziałam i poszłam do kuchni przyrządzać jedzenie.

Po 25 minutach stałam przed stołem, kładąc na nim ostatnią sałatkę, która była do podania.

Postanowiłam zawołać resztę.

Gdy szłam w stronę drzwi od tarasu, usłyszałam, jak ktoś dobija się na mój numer telefonu.

-Tak.? -mruknęłam zmęczona.

-Ej.. ich nie ma tu..

Już wiedziałam, że to Hazza.

-Kur...

-Dobra spokojnie, poszukam ich.. -Loczek najwyraźniej nie chciał, żebym wybuchła mu do słuchawki.

Gdy chłopak się rozłączył, ponownie zadzwoniłam, tym razem na numer Nataszy.

-Wybawiłaś nas.!-Natasza krzyknęła na cały głos.

-Ja was wybawię, jak przyjedziecie.. -powiedziałam do reszty wkurzona.

-Misiu.. bo my chyba...

-Zgubiłyście się.?! -wrzasnęłam z niedowierzaniem..

-Cicho.! Zgubiłyśmy się, bo chciałyśmy.!

-Bo jak mi się zaraz zachce zgubić, to zobaczycie.!! -ponownie krzyknęłam.-Pod Big Bena raz dwa.!!!

-Dobrze mamo.. -dziewczyny rozłączyły się.

Położyłam telefon na stoliku i poszłam w stronę czwórki chłopców.

-Ktoś Cie bardzo kocha.. -zaśmiał się Louis, kiedy usiadłam obok Nialla.

-Nawet mi nie gadaj.. -zmierzyłam go wzrokiem.

Po jakiś 15 minutach znowu mój telefon zaczął dzwonić.

W drodze po niego przeklinałam jak szewc.

-Słucham.?! -powiedziałam z łaską.

-Stara.. masz przejebane.. -mruknął ponury głos.

-Ale o co chodzi.? -trochę nie ogarniałam.

-Nie mogłaś ty przyjechać, tylko teraz siedzę z Harrym, którego pierwszy raz na żywo widzę.. -głos Alicji był nadal ponury.

-Oj tam.. nie narzekaj.. ciesz się, że coś zrobiłam.. -zaśmiałam się. -A tak w ogóle to przecież mówiłam, że on przyjedzie..

-Masz wpiernicz jak dojedziemy na miejsce..

-Też cię kocham.. -mruknęłam puszczając jej całuska do słuchawki. -O której przyjedziecie.?

-Gdzieś około 20.. -odpowiedziała brunetka.

-Okej.. to czekam, pa.! -rozłączyłam się i rzuciłam telefon na sofę.

Stanęłam w drzwiach i krzyknęłam na całą plażę:

-Kolacja misiaki.!!

Nagle zauważyłam, że na plaży nie ma żywej duszy.. Nno przynajmniej mi się tak wydawało.

Wyszłam troszkę przed dom i poczułam mocny uścisk w talii.

-AA.!! Mam Cię.!! -krzyknął Lou i popędził ze mną w stronę morza.

-Lou tylko nie do wody.! -krzyczałam, kurczowo tuląc do siebie Louisa.

-Jak będę mógł Cię tulić w nocy, jak będzie mi zimno.. -powiedział przystojniak z lekką satysfakcją.

„Stary.. mogłeś chociaż powiedzieć, że jak MI będzie zimno”

-Okej, ale proszę.. nie puszczaj.. -nadal patrzyłam błagalnie na chłopaka, który lekko mnie przytrzymywał.

-Dobra.. -Lou z wielkim uśmiechem podszedł do brzegu i nagle..

Zayn wpadł „przypadkiem” na Louisa, który „przypadkiem” mnie upuścił..

Wylądowaliśmy wszyscy w zimnym morzu...

-Zabiję cię.. -powiedziałam wstając z wody.

-Misiu.. „Kocham Cię” -powiedział brunet po Polsku słowo „Kocham Cię”chlapiąc mnie wodą.

-Nawet nie wiesz co to znaczy, więc zamknij się.. -mój ton zrobił się groźny.

-Lou.. ona chyba ma dziś ten zły dzień... -Zayn poklepał Louisa po plecach.

Obróciłam się nerwowo i rzuciłam się na dwóch chłopaków.

-Ja ci dam trudne dni.. -krzyknęłam śmiejąc się i podtopując chłopaków.

-A przed chwilą to się tak broniła z tą wodą.. -usłyszałam zabawny głos Louisa.

…

Około godziny 19..

-Dzisiaj.???! -Lou dobijał się do naszej łazienki, która była w naszym wspólnym pokoju.

-5 minut.! -krzyknęłam.

-Mhmm.. Słyszałem to już 20 minut temu. -mruknął ponuro i kleknął obok drzwi.

-Ale teraz naprawdę.. -zaśmiałam się i wyszłam z łazienki po 10 minutach.

-5 minut tak.?? -powiedział chłopak przechodząc obok mnie,

-Zdarza się.. -powiedziałam usatysfakcjonowana .

Usiadłam na łóżku, chwyciłam za telefon i wbiłam na TT.

Po jakiś 20 minutach z łazienki wyszedł Lou, który pierwsze co zrobił, to rzucił we mnie mokrym ręcznikiem.

-E.! -krzyknęłam, biorąc go z mojej głowy.

-Kocham Cie -Lou posłał mi buziaczka.

Podniosłam brew, jednak po chwili wybuchłam śmiechem.

-Co robisz.? -usiadł ciężko obok mnie, wpatrując się w telefon.

-A .. już schodzę z Twittera... -uśmiechnęłam się i położyłam telefon na stoliku nocnym, po czym zatopiłam się w poduszce.

Chłopak wstał z łóżka i zaczął grzebać coś po swojej torbie.

Po chwili przyszedł do mnie i położył głowę na moim ramieniu.

-Klaudusia.?

-Co.? -lekko się obróciłam.

-Miałem wcześniej ci to pokazać.. -chłopak pokazał mi naszyjnik.

-Rany Boskie.!! -krzyknęłam i zakryłam buzię dłońmi.

-Ty go jeszcze masz.?! -powiedziałam biorąc go do ręki.

-Obiecałem Ci.. -brunet zalotnie się uśmiechnął.

-A ja myślałam, że ty go już dawno wyrzuciłeś.. -zaśmiałam się.

-Kazałaś mi go trzymać przy sobie, więc trzymam..

-Ale myślałam, że jak fanka ci da to weźmiesz, ale wywalisz po chwili... -mruknęłam z uśmiechem.

-Ja zawsze dotrzymuje obietnic.. -Lou posłał mi uśmiech.

Oparłam się o Louisa, który był oparty o ścianę. Zasnęłam po jakiś 15 minutach, mając głowę na jego torsie.

Chłopak widząc, jak zasnęłam postanowił mnie nie budzić i pozostać już tak, jak był ułożony....

Tymczasem na parterze

-Ciemno tu.. -powiedziała Natt wchodząc do mieszkania.

-Jest coś takiego jak latarka.. -Ala dumna z siebie włączyła „latarkę” z telefonu.

-Jest coś takiego jak żarówka.. -Harry lekko je zbeształ, ale nie odbyło się bez pokazania dołeczków na jego policzkach.

Dziewczyny trochę speszone popatrzyły po sobie, a potem na Hazzę.

-Ej.. dobra.. mi się chce spać, a więc szybko... tutaj jest łazienka.. -pokazał lewą dłonią. A tutaj macie kuchnię.. -zapalił światło i wytrzeszczył oczy.. -Niall.?!

-O hej.. -blondyn trochę się speszył.

-Seksi spodenki.. -Natasza spojrzała na czerwone spodnie Nialla z kaczorem Donaldem.

-Yyy.. dzięki.. -chłopak puścił jej oczko, na co dziewczyna trochę zmieszana odwróciła wzrok w inną stronę.

-Dobra.. ja śpię normalnie z Niallem, a łóżek więcej nie ma, a do Lou i Klaudii nie wbijecie, więc śpicie z nami, okej.?

Natasza i Alicja spojrzały na siebie dziwnie, a potem na dwójkę przystojniaków.

Niestety nie miały wyjścia i musiały iść z nimi spać.

Było około godziny 23, kiedy wszyscy w domu spokojnie spali...