"Kiedy sen staje się rzeczywistością cz.7"

7. Cała trójka patrzyła na mnie, stojąc w tej samej pozycji, w której usłyszała słowa Eleanor, że ja niby odbieram jej faceta..

-Zayn możesz puścić.. -powiedziałam i chłopak posłusznie od razu puścił moją koszulę.

-No tłumacz się mała.. widzisz.. tak krótko tu jesteś, a już takich problemów narobiłaś.. I to jeszcze łamiesz wszystkie związki jakie ci w te szpony popadną -oznajmiła Elka, która nadal była przytrzymywana przez Louisa.

Chyba zrobiłam się bura i na moim czole pojawiła się żyłka, bo Louis od razu wytrzeszczył oczy i krzyknął przerażony:

-OMG.!! Zayn, trzymaj Klaudie, one się zaraz pozabijają.!!

Nie minęła sekunda, a mulat już kurczowo mnie przyciskał do swojego ciała.

-Wynoś się, bo nie ręczę za siebie.!!!! -wrzasnęłam, patrząc na Elkę morderczym wzrokiem.

Nagle zobaczyłam Harrego, który chyba kogoś szukał i który miał mój telefon w ręce.

Od razu wstałam i próbując ciągnąć ze sobą Zayna, zmierzałam w kierunku Harrego.

-Harry.! Daj mi telefon.!! -krzyknęłam do loczka, a ten posłusznie dał mi go.

Gdy dostałam moją zgubę, pierwsze popatrzyłam na nią powoli uśmiechając się sama do siebie, a potem na Eleanor, która chyba zajarzyła o co chodzi.

-Klaudia, nawet nie rób z tym tele... -Zayn nie zdążył dokończyć, bo w tym momencie rzuciłam telefonem z pełną siłę w El.

Oczywiście, znając mojego trafa, a jej szczęście, to skończyło się tak, że to Lou dostał.

-Ałaaa.!!! -krzyknął i chwycił się za miejsce trafienia.

-Dobra koniec.! -loczek postanowił wejść do akcji. - Klaudia, idziesz ze mną.! Bez gadania.!! -podszedł do mnie i zabrał mnie ze sobą, mocno ściskając w pasie, żebym się nie rozmyśliła i nie próbowała wrócić do towarzystwa.

-Mocniej się nie da.? -powiedziałam z ironią.

-Można.. -Harry spojrzał na mnie wkurzony.

Gdy weszliśmy do mojego pokoju, ja usiadłam na łóżku a loczek oparł się ciężko o ścianę.

-No Harry, przepraszam, ale wiesz... Ona mnie doprowadza do szału.. -burknęłam krzyżując ręce obrażona.

-Nie no okej, ale ten telefon mogłaś sobie darować.. -chłopak podniósł brew, ale na jego twarzy zobaczyłam lekki uśmiech, Najwyraźniej musiało to wyglądać śmiesznie, jak Lou oberwał.

-Wiem, ale to Elka miała dostać.. -zaśmiałam się.

Nagle ktos wszedł bez pukania do mojego pokoju. Był to Louis.

-Harry możesz zostawić nas samych.? -powiedział poważnym tonem. Nno.. na pewno nie czekała mnie miła rozmowa... /Przepraszam za brak weny :( Dziękuję za przeczytanie :)