"Kiedy sen staje się rzeczywistością cz.10"

10. Następnego dnia obudził mnie wrzask Nialla:

-Śniadanie, moje gołąbki.!! Za 3 godziny jedziemy na koncert.!!

Zakryłam poduszką uszy i próbowałam dalej spać.

Moją oazę spokoju przerwał krzyk, tym razem Zayna:

-Idioto.. i tak nikt nie śpi...-zaśmiał się.

-Czyżby.? -usłyszałam głos Louisa śmiejącego się.

Po chwili piątka chłopaków wbiła do mnie i rzuciła się na moje łóżko.

-Kanapka.!! -wykrzyknął uciechany Liam.

-Pobudka misiaczku.!! -pisnął Louis, siadając na mnie.

-Spadać mi stąd.! -wykrzyknęłam i próbowałam odebrać im moją poduszkę, którą mi zarąbali.

-O nie kochana, teraz to ty wstajesz, idziesz ładnie jeść, potem się ubierasz i jedziemy papa na koncert -powiedział zafascynowany Harry.

-Mhmm.. 5 minut.. -powiedziałam i zakryłam oczy dłonią.

-Nie, nie.! Ja nie będę się z Tobą bawił.! -Lou oznajmił niby wkurzony i zabrał mnie na ręce, prowadząc do jadalni. -Idziemy na śniadanko.

-Ale.. -wystawiłam błagalnie ręce w stronę łóżka -Zobaczysz.. zrobię ci taki makijaż i fryzurę, że..

-Że co.? -chłopak postawił mnie na ziemi i posłał mi uwodzicielski uśmiech.

-Że.. y.. że nic.. -powiedziałam lekko speszona.

Po chwili wszyscy usiedliśmy przy stole, jak przystało.

Patrzyłam na każde danie i zastanawiałam się, co wybrać. Kantem oka patrzyłam na Louiego, który bacznie obserwował co wybiorę.

-Jeżeli myślisz, że zjem coś niezdrowego to się bardzo mylisz.! -krzyknęłam w stronę przystojniaka.

-Ja nic takiego nie mówię.. -chłopak podniósł brwi.

Postanowiłam wziąć jogurt truskawkowy z płatkami owsianymi.

-Widzisz.?? -spojrzałam specjalnie na bruneta i zaczęłam zajadać się jogurtem.

-Widzę, widzę.. ale ty jesteś...

-Jestem zbyt gruba i muszę się odchudzić.! -krzyknęłam wstając z krzesła.

Wszyscy spojrzeli na mnie ze zdziwieniem, po czym każdy zaczął oglądać się po sobie.

Poszłam do łazienki, gdzie spędziłam jakieś 45 minut.

-Dzisiaj.?? -Lou zsunął się z ściany.

-Klaudia.. my już jesteśmy ubrani w kurtki.. -powiedział Zayn.

-Już.. -odpowiedziałam, wpinając kolczyki do uszu.

Po chwili wyszłam z łazienki i skierowałam się w stronę szafy, z której wyciągnęłam mój płaszcz.

Ubrałam botki i już po jakiś 5 minutach całą szóstką siedzieliśmy w aucie.

Ja zajęłam miejsce obok Zayna i Liama.

-Londyn jest śliczny.. -stwierdziłam patrząc przez okno.-Ej.!! Ogłaszam któremuś z was, że któryś ma mnie zabrać na romantyczny spacer do tego parku.!! -wykrzyknęłam pokazując chłopakom park, o którym wcześniej wspomniałam.

-Okej.! Ale jak weźmiesz mnie do KFC.! -powiedział Niall zabawnie ruszając brwiami.

-Dobra... -odpowiedziałam wybuchając śmiechem.

Usłyszałam jak mój telefon dzwoni.. Wyciągnęłam go z kieszeni i zobaczyłam, że była to Natasza.

-O hej.! -przywitałam się.

-Cześć, ja wczoraj nie miałam okazji żeby z tobą porozmawiać, ale teraz mam czas, a ty.? -zapytała Natt.

-Ja też.! -wykrzyknęłam z zachwytem i po chwili wybuchłam śmiechem, widząc nieogar chłopców, którzy próbowali zrozumieć moja rozmowę.

-To opowia...

-Hej Natasza.!! -Niall zabrał mi telefon.

-Ej oddaj to.!! -pisnęłam i próbowałam wziąć chłopakowi mojego Iphona.

-Yy.. cześć.? -usłyszałam głos w słuchawce.

-Klaudia dużo mi o tobie mówiła.. A ty wiesz kim jestem.?? -zapytał blondyn.

-Nie.. w ogóle.. -powiedziałam sarkastycznie.

-Tak, znam cię.. jesteś moim ulubion.... -Natasza trochę za dużo chciała powiedzieć. -No.. bardzo was lubię. -oznajmiła po chwili ciszy.

-Odwiedzisz kiedyś Klaudie.? -chłopak nie miał najmniejszego zamiaru oddać mi telefon.

-Tak, na pewno.! -dziewczyna zaśmiała się.

Nagle auto stanęło i ochroniarze otworzyli nam wszystkim drzwi.

Wyszłam pierwsza i od razu zobaczyłam mnóstwo fanek piszczących na widok przystojniaków wyłaniających się z auta.

Podeszłam do Nialla i zabrałam mu telefon.

-Dobra, słyszę, że chyba nie masz już czasu, zadzwonię do Ciebie wieczorkiem, pa. -usłyszałam miły głos przyjaciółki, która po chwili się rozłączyła.

Schowałam telefon do torby i skierowałam się w stronę wejścia do budynku.

Nagle usłyszałam głos jakiejś dziewczyny:

-Ej Klaudia.! Podpiszesz mi się.?

Dziewczyna była najwyraźniej Polką, bo mówiła bardzo płynnie po Polsku.

Uśmiechnęłam się i podeszłam do dziewczyny

-Ale ja nie jestem sławna.. -powiedziałam śmiejąc się.

-Ale ja Cię bardzo lubię, proszę.. -rudowłosa dziewczyna nie miała najmniejszego zamiaru opuścić tego miejsca bez mojego podpisu.

-Okej.. -powiedziałam lekko się uśmiechając i wzięłam długopis. Już miałam się podpisywać, gdy uświadomiłam sobie, że ja nie mam swojego autografu.

Stałam tak myśląc, jak mam się podpisać.

Dopiero po jakiś 5 minutach postanowiłam normalnie napisać Klaudia i dorobiłam obok uśmiechniętą minkę.

Odeszłam od dziewczyny i poszłam w stronę do budynku z chłopakami i wszystkimi innymi.

Gdy otworzyłam drzwi od garderoby, zobaczyłam tam Danielle, która siedziała uśmiechnięta na fotelu.

-O hej.! Czemu nie jechałaś z nami.? -postawiłam swój sprzęt na stoliku i podeszłam do dziewczyny, żeby ją przytulić.

-A.. musiałam coś jeszcze załatwić -Dan. Posłała mi serdeczny uśmiech i również mnie przytuliła.

-Aha.. co tam u Ciebie słychać.?? Jak dawno Cię nie widziałam. -powiedziałam podchodząc do stolika i rozkładając kosmetyki.

-A u mnie nic ciekawego.. Ej, a wiesz czemu Lou zerwał z Eleanor.? -zapytała ciekawa Danielle.

-A wiesz, sama nie wiem, nie pytałam się Louisa.. -mruknęłam obracając się w stronę dziewczyny.

Nagle do pokoju wszedł Zayn.

-Hej, możemy już.? -spytał wchodząc do pokoju.

-Jasne,! No to chodź pierwszy. -powiedziałam odsuwając chłopakowi krzesło.

-Danielle, jakby co to Liam jest w pokoju nr 10 , z wszystkimi chłopakami. -mulat zwrócił się do Dan., siadając na krześle.

-Okej, to ja zmykam do mojego misiaczka. Pa. -dziewczyna pomachała nam i wyszła z pokoju.

-Zayn.. A wiesz dlaczego Lou zerwał z El.? -spytałam myjąc chłopakowi włosy.

-Jeszcze raz co.? -chłopak nie usłyszał mojego pytania.

-Czy nie wiesz dlaczego Lou zerwał z Eleanor. -powtórzyłam.

- Wiesz co.. sam nie wiem, ale ponoć poszło o jakąś dziewczynę. -Zayn popatrzył na mnie swoimi słodkimi oczkami.

-Aha.. -mruknęłam układając chłopakowi włosy.

Przez całe malowanie i czesanie Zayna już prawie w ogóle się nie odzywaliśmy.

Gdy skończyłam malować Zayna, obróciłam go w moją stronę i zaczęłam podziwiać swoje dzieło.

Chłopak uśmiechnął się do mnie słodko.

-Co, zadowolona.? -powiedział patrząc mi w oczy.

-Tak.. -przedłużyłam dalej oglądając fryzurę jaką zrobiłam.

-Tylko proszę cię, nie rób jakiś fikołków ani salt, bo wszystko się zniszczy.. -powiedziałam, prostując się.

-Jak sobie pani życzy.. -chłopak zaśmiał się i również wstał.

Podszedł do mnie i przytulił mnie niespodziewanie.

-A to za co.? -powiedziałam lekko się śmiejąc.

-Za nic.... -mruknął chłopak dalej mnie do siebie tuląc.

W tej chwili do pokoju wszedł Lou.

Jego mina była trochę dziwna.

Patrzył na nas jakby zobaczył coś niewłaściwego.

Widząc to, odsunęłam od siebie mulata i spojrzałam na Lou rozbawiona.

-A co.? Kolega zazdrosny.. -zaśmiał się Zayn.

Brunet skrzyżował ręce i przeniósł swoją masę ciała na lewą nogę.

Mierzył nas cały czas wzrokiem / Dziękuję za przeczytanie, dodam dzisiaj wieczorem lub jutro następną część :))